Met meer dan 30 jaar ervaring en al vele vrienden en kennissen naar het kerkhof te hebben gebracht denk ik dat ik rustig mag zeggen:
Jij gaat gewoon dood.
Waarschijnlijk ergens achteraf, vergeten en op ontluisterende wijze.
En dat geeft niet, dat MAG, het is jouw leven. Maar ik vind het wel een beetje jammer want je hebt geen flauw idee wat je allemaal misloopt, net zoals IK daar geen idee van had.
Ga aan je HERSTEL werken met alle hulp en kennis die je kan krijgen!
Dat minderen en stoppen is een makkie, neem je tijd en trek er een jaar voor uit, je hebt niet ineens een nieuwe levensstijl en vriendenkring opgebouwd.
Pak een kliniek waar ze ervaring hebben - dáar wéten ze ten minste hoe moeilijk je het hebt en daar zullen ze je goed behandelen. Wat heb je aan al die therapeuten en psychologen die geen flauw idee hebben hoe het is om verslaafd te zijn en je diep ellendig te voelen???
Sterkte!