Esther
op 13-06-2010
Mijn eerste stap naar herstel was de telefoon op pakken en Ready For Change bellen voor een intakegesprek. De beste beslissing die ik sinds járen heb genomen.
Twee dagen daarvoor was ik, wéér, knock-out gegaan.
Na de zoveelste keer gebruik (‘ dít is écht de laatste keer!’), raakte ik de zoveelste bodem.
Maar deze bodem was anders, alles was groter: mijn leegte, mijn schaamte en teleurstelling over mezelf, de wanhoop en vooral de angst…hoe loopt mijn leven af als ik zo doorga??
Hoe kon het toch dat ik op dit punt was aangeland?
‘’Zou het soms…met…mijn…gebruik…te maken hebben…? Nééééé! Mijn drugs is wat mijn ellendige leven nog enigszins leuk maakt. Maar hoe ‘leuk’ is dat eigenlijk? …Ik lig voor de zoveelste keer als een stuk oud vuil in het ziekenhuis, mijn geld is op, mijn familie heeft geen vertrouwen meer in me omdat ik de hele boel bij elkaar lieg, mijn vrienden nemen afstand omdat ik zo onvoorspelbaar ben en ik heb niet eens een greintje respect meer voor mezelf ‘’. Zo leuk dus.
Ik had hulp nodig. Al zou ik het willen, in mijn eentje kon ik de grip op mijn leven niet terugkrijgen.
Van een 12-Stappen programma had ik nog nooit gehoord, wist ook niet wat ik ervan kon verwachten. Ik ging er open in: als het voor zoveel andere mensen werkt, wie weet ook voor mij.
Al tijdens mijn intakegesprek bij Ready For Change voelde ik dat ik op de goede plek zat. Richard, de eigenaar, voerde het gesprek en voor mij was het een verademing om met iemand te praten die alles had doorstaan waar ik in zat. En daar zat hij… vol enthousiasme, levensvreugde en optimisme. Ik hoefde me nergens voor te schamen, kon eerlijk zijn zonder dat ik veroordeeld werd. Dat allereerste gesprek, was het moment dat mijn hoop en vertrouwen begon te groeien: het komt goed met mij. Ik sta hier niet alleen voor.
Ik kon binnen een week al beginnen. Zodra ik in het huis was, viel de last van mijn schouders. De herkenning bij mijn groepsgenoten en behandelaars: ik kon eindelijk mezelf zijn. Niemand zat daar om mij te veroordelen, iedereen wilde mij helpen.
In die 30 dagen ben ik afgebroken tot de kern van wie ik ben, want dat wist ik niet meer, de drugs had mijn persoon overgenomen. Het toegeven dat ik verslaafd ben was eng en confronterend, maar tegelijk de bevrijding die ik nodig had. Mijn verslaving heeft mij stil laten staan in mijn leven, maar daar, in dat veilige, vertrouwde huis kon ik groeien.
Ik heb het aangedurfd om de spirituele kracht van de 12-Stappen op me in te laten werken. Er zijn nu eenmaal dingen in het leven die ikzelf nooit zal kunnen oplossen of waar ik invloed op kan uitoefenen. Maar het durven vertrouwen dat er ‘iets’ is die voor me zorgt, die me de juiste beslissingen laat nemen áls ik er voor open durf te staan, geeft mij innerlijke rust.
Al die kleine overwinninkjes, elke dag weer, hebben mij mijn zelfvertrouwen teruggegeven. En belangrijker: mijn motivatie en wil om van de rest van mijn leven iets moois te maken!
Het is géén toeval dat jij juist op deze website terecht bent gekomen! Als jij je openstelt, zal vanaf nu, je leven positief veranderen. Gun het jezelf!